تبلیغات
خط خطی های یک بچه شاعر - دلگیر دلگیرم
 
خط خطی های یک بچه شاعر
نه صرفا شعر
                                                        
درباره وبلاگ

تمام آنچه منم (نه صرفا شعر)
مدیر وبلاگ : علیرضا
نویسندگان
لوگو دونی








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
چهارشنبه 10 خرداد 1391 :: نویسنده : علیرضا

به نام نزدیکترین


هنوز مانده ام در عجب. تو رفتی یا ما ماندیم. تو رفته ای، خدا کند ما هم بیاییم. دنیا ما را می چرخاند، ولی تو انگار دنیا را می چرخاندی. دنیایی گرد تو می گشتند و تو تنها گرد دوست.

مرا مگذار و مگذر ...

تو که رسیدی، دست ما را هم بگیر که راهی بیایم، اگر پای رفتن نداریم تو ما را بکش.

 مرا مگذار و مگذر ...

نمی دانی بعد از تو چقدر جهان گرفته است. همه جا پر است از غبار. تو که بودی هوا صاف تر بود. بعد از تو دلم شکست، شکستنی که به عمر ندیده بودم و هنوزم دلم گرفته است، هنوز دلگیرم از دست خودم که چرا با تو نیامدم. آخر چرا ؟

دلگیر دلگیرم، از غصه می میرم، مرا مگذار و مگذر

با پای از ره مانده در این دشت تب دار، ای وای می میرم، مرا مگذار و مگذر





پ.ن: این ها که نوشتم به یاد تو بود و به عشق اویی که تو «عبد» ش بودی. این ها که نوشتم را با امید نوشتم، با امید، «برسد کاش صدایم به صدایی» ...





نوع مطلب : دل واژه، 
برچسب ها : آیت الله بهجت، محمد تقی بهجت، عبد، العبد، درد دل،